Nebeska priča

Poslednju priču sam prvo nazvao „Nedovršena priča“, a posle „Nebeska priča“. U njoj pišem o povezanosti srpskog i indijskog jezika, posebno jednog od indijskih jezika – bengalskog – koji je najsličniji sanskritu. Navodim detalje iz knjige ruskog doktora Ernsta Muldaševa „Od koga smo postali?“ koji piše o migracijama stanovništva sa Tibeta, ali i da su Rusi nastali mešanjem naše, dinarske rase i baltičke rase. Govorim o starim civilizacijama koje su nastale na našim prostorima i koje postavljaju novo pitanje: da li su se početne seobe, odvijale sa indijskog potkontinenta ili iz Podunavlja (Lepenski Vir, Vinča)?

Nekoliko ozbiljnih, priznatih slavista iz XIX veka, (Pavel Šafarik, Siprijan Rober), pre njih monah Nestor Časni Kijevski, pop Dukljanin, benediktinac i istoričar Mavro Orbini i mnogi drugi, su tvrdili da su se svi Sloveni, pre nego što je taj naziv naširoko ušao u upotrebu, zvali Srbi tj. da su bili Srbi. To nije izmislio sad već pokojni Jovan Deretić, on samo obnavlja tu „školu“. Navodim i Svetislava Bilbiju koji je, polazeći od srbice tj. vinčanskog pisma, preveo neke etrurske tekstove, ali i likijske (država koja se nalazila u Maloj Aziji). Neki autori tvrde da su Etrurci odatle, preko Sredozemnog mora, ili možda preko Balkanskog poluostrva, naselili Apeninsko poluostrvo. Radove Svetislava Bilbije su priznali neki evropski naučnici … Etrurci su svoju zemlju zvali Rasena ili Rasna (na engleskom bukvalno Rashna), što liči na naš Stari Ras i Rašku oblast! Citiram i neke druge autore.